Afgelopen maandag presenteerden Diederik Samsom en Mark Rutte na nog geen 5 weken onderhandelen hun regeerakkoord. Een mooie prestatie, zeker gezien het feit dat de partijen politiek ver uit elkaar liggen.
Samsom en Rutte hebben niet gekozen voor een negatieve uitruil (“als jullie dit niet doen, zullen wij dat niet doen”), maar om elkaar wat te “gunnen”.
In deze tijd van crisis is dat een verstandige keuze. Er moet worden aangepakt en niet worden doorgeschoven.
Dat dat betekent dat er op punten door beide partijen ingeleverd moet worden spreekt voor zich.
De VVD heeft geaccepteerd dat er genivelleerd gaat worden en dat de hypotheekrenteaftrek beperkt zal worden. In ruil daarvoor wordt – naast het doorvoeren van vele maatregelen uit het VVD verkiezingsprogramma op het vlak van onder andere veiligheid, integratie en immigratie – de crisis en het begrotingstekort aangepakt in een tempo dat de VVD voorstaat. Om Nederland sterker uit de crisis te laten komen. Dat de maatregelen die hiervoor nodig zijn pijn doen staat buiten kijf.
Zoals te doen gebruikelijk is het regeerakkoord doorgerekend door het CPB op onder andere koopkrachteffecten voor diverse groepen in de samenleving.
De doorrekeningen van het CPB geven aan dat de koopkrachteffecten weliswaar voor de midden en hogere inkomens negatief zijn, maar dat deze negatieve effecten voor alle groepen beperkt blijven tot maximaal 1,5%.
Mede op basis van deze cijfers van het CPB hebben de fracties hun zegen gegeven aan het akkoord.
Het regeerakkoord is een akkoord op hoofdlijnen. Zoals altijd zal het te vormen kabinet het akkoord uitwerken in concrete maatregelen.
Het spreek voor zich dat daarbij de uitgangspunten van het akkoord daarbij gehandhaafd blijven. Dat wil zeggen: Er zál genivelleerd worden, maar de individuele koopkrachteffecten zullen beperkt blijven.
Het is dan ook wonderlijk dat de media – en in hun kielzog vele kiezers – nu al de conclusie trekken dat de koopkrachteffecten voor de middeninkomens, voor de hardwerkende Nederlanders, exorbitant groot zijn. Niet elke kiezer leest het regeerakkoord en de CPB doorrekening, maar van de media mag je dit wel verwachten. Ondanks geruststellende woorden van Rutte, Samsom, Zijlstra, Asscher en Dijsselbloem, blijft het beeld hangen dat de VVD de kiezer in de steek laat. Een ware mediahype is ontstaan, of liever, gecreëerd.
Voor de media is het misschien interessanter om de onrust aan te wakkeren, omdat dit meer aandacht trekt. Feit is dat zowel de PvdA als de VVD aangeven dat de koopkrachteffecten beperkt zullen blijven. Van de media mag verwacht worden dat deze kant van de zaak evenzeer belicht en geduid wordt.
Gelukkig wordt dit land niet geregeerd door de media, maar door betrouwbare politici. Als de maatregelen het komend jaar uitgewerkt worden door het kabinet, zal de hype dan ook snel zijn overgewaaid.
De merkwaardige rol van de media rondom het premieoproer
Kiezers bedankt!
Wat een resultaat! Met ruim 2,5 miljoen stemmen heeft Nederland de VVD voor de tweede keer op rij de grootste partij van het land gemaakt. Nooit eerder gunde de kiezer ons zoveel zetels. We mogen dit resultaat met recht een historische overwinning noemen.
Ik wil alle 2.504.948 VVD kiezers en vooral de 1.225 kiezers die hun voorkeurstem op mij hebben uitgebracht danken voor hun vertrouwen!
Met vriendelijke groet,
Perjan Moors
Houtens VVD raadslid Perjan Moors op advieslijst voor de Tweede Kamer
Het hoofdbestuur van de VVD heeft vandaag de advieslijst voor de Tweede Kamerverkiezingen gepresenteerd. De leden van de VVD stellen de lijst via een ledenraadpleging vast door via internet of telefoon hun stem uit te brengen. De ledenraadpleging start op 13 juni en loopt tot en met 27 juni. Op vrijdag 29 juni is de definitieve lijst bekend.
Partijvoorzitter Benk Korthals: “Het goede zittende team is vanaf plaats twintig aangevuld met veel nieuwe kandidaat-Kamerleden. Met de keuze voor ervaren mensen met bewezen kwaliteit toont het hoofdbestuur oog te hebben voor de opdracht die de VVD-Tweede Kamerfractie de komende periode heeft: Nederland sterker uit de crisis laten komen.”
Een van die nieuwe kandidaat-Kamerleden is dus Perjan Moors, VVD raadslid uit Houten. Perjan heeft zich de afgelopen jaren als raadslid in Houten laten zien als iemand die zich goed kan vastbijten in een dossier en het liberale geluid dan goed over het voetlicht kan brengen. In de afgelopen periode heeft hij het VVD standpunt ten aanzien van de gemeentelijke financiën goed kunnen weergeven.
Naast voorvechter van een degelijk financieel beleid heeft Perjan zich ook ingezet voor deregulering. Een belangrijk wapenfeit is zijn inzet om Houten welstandvrij te maken. Mede door zijn niet aflatende inzet werd Houten de tweede gemeente waar de welstand (op een excessenregeling na) afgeschaft werd.
Perjan is binnen de gemeenteraad in Houten ook actief als RTG (Ronde Tafel Gesprek) voorzitter, lid van de audit- en rekeningcommissie en als plaatsvervangend lid van het Bestuur Regio Utrecht (BRU). Het BRU is een samenwerkingsverband “van, voor en door” negen gemeenten in de regio Utrecht: Bunnik, De Bilt, Houten, IJsselstein, Maarssen, Nieuwegein, Utrecht, Vianen en Zeist.
De VVD afdeling Houten roept alle Houtenaren op om op hun Houtense kandidaat te stemmen: Perjan Moors, nummer 51 van de lijst van de VVD.
Volg de link voor de complete lijst.
Gemeenteraad van Houten bezuinigt geen cent op eigen vergoedingen
Nederland zit in een crisis. Een crisis die aan niemand voorbij gaat. Iedereen moet inleveren. Iedereen gaat er in koopkracht op achteruit.
Ook in de gemeente Houten is dat het geval. Als gevolg van een aanzienlijke korting op de bijdrage vanuit het Rijk hebben we moeilijke besluiten moeten nemen die de inwoners van Houten hard raken:
De gemeentelijke voorzieningen zijn beperkt. Cultuur, welzijn, sport hebben flink moeten inleveren. Maatschappelijke organisaties en verenigingen krijgen geen of veel minder subsidies en zelfs de OZB hebben we moeten verhogen.
Ogenschijnlijk met een pennenstreek neemt de Raad van Houten maatregelen die de inwoners hard treffen.
Met een pennenstreek is het niet gegaan, maar meer dan één Raadsvergadering hebben we er ook niet voor nodig gehad.
Aan onze eigen vergoedingen hebben we vandaag de derde(!) Raadsvergadering besteed. En – veel erger nog – De Houtense Gemeenteraad heeft vandaag besloten voor geen cent in de eigen vergoedingen te snijden!
Niet alleen werd er niet gekort op de eigen vergoeding, maar ook andere emolumenten mochten niet aangetast worden. Hoewel alle Raadsleden een iPad cadeau hebben gekregen van de gemeente voor hun raadswerk, moet ook een PC nog door de gemeente ter beschikking blijven worden gesteld. Had u niet al een PC, collega?
Ook voorstellen om een kleiner bedrag dan de voorgestelde 20% in te leveren konden niet rekenen op een meerderheid.
Hoe kan het zo zijn dat we aan alle inwoners, aan alle organisaties, aan alle instellingen en aan alle verenigingen vragen in te leveren, maar dat de raadsvergoeding een heilig huisje blijft?
Allerhande argumenten werden aangedragen om maar van onze eigen vergoeding af te blijven: We rekenden op deze vergoeding toen we aan deze klus begonnen; de kwaliteit zou in het geding zijn, andere gemeenteraden doen het ook niet en weet ik niet wat al meer.
Gelden deze argumenten niet evenzeer voor onze inwoners, organisaties, instellingen en verenigingen? Rekenden zij niet evenzeer op een structurele subsidie? Rekenden zij niet evenzeer op faciliteiten en voorzieningen? Rekenden zij niet evenzeer op een nullijn in de gemeentelijke belastingen, zoals die al jaren werd aangehouden?
Natuurlijk rekenden zij daarop!
De leden van deze gemeenteraad kunnen allemaal uitleggen dat harde maatregelen nodig zijn, onvermijdelijk zijn, omdat we in een crisis verkeren.
Maar o wee als het over onze eigen vergoeding gaat! Dan geven we niet thuis. Dat zou een maatregel zijn die veel te ver gaat. Omdat we daar bij de aanvang van ons raadswerk niet van uit gingen; omdat de kwaliteit in het geding zou zijn. Omdat andere gemeenten het ook niet doen.
Ik nodig ieder raadslid in de Houtense gemeenteraad uit vanavond voor de spiegel te gaan staan en tegen zijn spiegelbeeld te zeggen:
“Dit was een verantwoord besluit.Die € 60.000 kunnen we ook elders vinden. Bij de sociale minima, bij de openbare veiligheid, bij de gemeentelijke voorzieningen, door er nog een paar ambtenaren uit te gooien of door nog meer verhoging van de gemeentelijke belastingen. Want met 20% minder zou ik minder kwaliteit gaan leveren. Deze vergoeding was immers een verworven recht.
- Ik vond het wel verantwoord om sociaal culturele centra te sluiten, maar niet om mijn eigen vergoeding te korten;
- Ik vond het wel verantwoord om de U-Pas voor minima te versoberen, maar niet om mijn eigen vergoeding te korten;
- Ik vond het wel verantwoord om de bibliotheek hard aan te pakken, maar niet om mijn eigen vergoeding te korten;
- Ik vond het wel verantwoord de huur voor sportverenigingen te verhogen, maar niet om mijn eigen vergoeding te korten;
- Ik vond het wel verantwoord het buitenzwembad te sluiten, maar niet om mijn eigen vergoeding te korten;
- Ik vond het wel verantwoord de OZB met 12% te verhogen, maar niet om mijn eigen vergoeding te korten.”
Ik ben benieuwd hoe hun spiegelbeeld dan terugkijkt. Misschien wel net zoals de inwoners van Houten naar hen zullen kijken.
De leden van de fractie van de VVD kunnen dit niet uitleggen aan hun eigen spiegelbeeld. En dus ook niet aan de inwoners van onze gemeente.
De tering naar de nering zetten of de OZB verhogen?
Statement, uitgesproken bij de behandeling van de begroting 2012 op 8 november 2011
Vandaag besluiten we over de begroting van de gemeente Houten voor 2012. Een begroting, die al vóór de behandeling in de RTG achterhaald was door de koppelingsbrief.
Een vreemde situatie. De raad wordt gevraagd een begroting goed te keuren, terwijl we al weten dat deze begroting niet realistisch is en dat er op basis van deze begroting in 2012 en de jaren erna grote tekorten zouden ontstaan.
De VVD staat voor een verantwoord begrotingsbeleid. Dat betekent dat structurele tekorten op de gemeentelijke begroting onaanvaardbaar zijn.
Er staat de inwoners, organisaties en instellingen van Houten – na de 6,7 miljoen bezuinigingen waartoe we al besloten hebben, dus een tweede ombuigingsronde te wachten van 2,5 tot 3,5 miljoen. Een flinke tegenslag die, moeilijke keuzes van de raad zal vragen.
De VVD heeft daarbij altijd gezegd dat de overheid – net als huishoudens en bedrijven – de tering naar de nering moet zetten.
De VVD vindt het niet liberaal om voor onze inwoners te bepalen waaraan hun geld wordt uitgegeven. Dat kunnen de inwoners en bedrijven van Houten veel beter zelf bepalen.
Dat betekent niet dat de overheid overbodig is. De overheid heeft een aantal belangrijke kerntaken om een leefbare en veilige samenleving te garanderen; taken, waaraan de inwoners zelf geen invulling kunnen geven. Daarvoor zijn wij ingehuurd, dat is het bestaansrecht van een overheid. De VVD is principieel tégen overheidsuitgaven die geen of te weinig algemeen maatschappelijk belang hebben.
De tering naar de nering zetten. Dat hebben we in de afgelopen bezuinigingsoperatie van 6,7 miljoen gedaan.
Nu staan ons nieuwe tekorten te wachten en de VVD zal er dan ook voor kiezen wederom de tering naar de nering te zetten. Dat is liberaal en dat hebben we onze kiezers beloofd.
Het college is dan ook gevraagd met voorstellen te komen voor verdere bezuinigingen. Deze voorstellen zullen we in de raadsvergadering van december en bij de behandeling van de perspectiefnota bespreken. Wij zullen wederom voor moeilijke keuzes komen te staan. Keuzes die hoe dan ook pijn zullen doen. De tering naar de nering zetten doet pijn maar wij hebben onze kiezers beloofd deze pijnlijke keuzes te maken en niet voor de makkelijke, linkse, weg van lastenverzwaringen te kiezen.
Maar er kan een punt komen waarop verdere bezuinigingen onmogelijk zijn zonder het algemeen maatschappelijk belang te schaden. Een punt waarop de bezuinigingen zó ver gaan dat de gemeente Houten haar kerntaken niet meer kan invullen. Een punt waarop een leefbare en veilige samenleving niet langer gegarandeerd is. Als we op dat punt komen, zijn structurele tekorten op de begroting alleen nog te voorkomen door naar de inkomstenkant van de begroting te kijken: de OZB.
Verhoging van de OZB betekent dat we er als raad voor kiezen voor de huizenbezitters en bedrijven te bepalen dat zij geld – hún geld – moeten uitgeven aan gemeentelijke voorzieningen.
De VVD kan hiervoor alleen dan kiezen als deze keuze in het algemeen belang en dus in belang van deze huizenbezitters en bedrijven is. Of beter gezegd: als het niet maken van deze keuze de belangen van deze huizenbezitters en bedrijven schaadt.
Alleen dán kunnen wij onze verkiezingsbelofte breken en tóch de kiezer – en onszelf – recht in de ogen kijken.
Wij wachten de bezuinigingsvoorstellen waar het college de komende weken mee komt af. Wij roepen het college op daar zéér creatief in te zijn en geen mogelijkheid tot verdere incidentele en structurele besparingen over het hoofd te zien of bij voorbaat aan de kant te schuiven als onwenselijk of onaanvaardbaar. Daar gaan wij immers als raad over.
Voorzitter, de VVD staat voor een solide financieel beleid, zonder lastenverzwaringen. Dat is dan ook de insteek die wij als fractie hebben bij de komende ombuigingsronde. Dat hebben wij onze kiezers beloofd en wij zullen alles in het werk stellen ons aan die belofte te houden.
Houten de tweede gemeente zonder welstandstoezicht
Statement, uitgesproken tijdens de raadsvergadering van 23 juni 2011
Als je een kind opvoedt, probeer je hem gedurende de tijd dat hij opgroeit, normen en waarden bij te brengen. Je neemt hem bij de hand, brengt levenswijsheden over, zegt hoe het hoort, beloont goed gedrag en corrigeert als het fout gaat.
Maar op een gegeven moment wordt je kind volwassen. Het is tijd om los te laten. De jonge volwassene heeft zijn normen en waarden en is volledig verantwoordelijk voor zijn eigen gedrag. Hij komt zaken tegen die hij nog niet eerder tegen is gekomen, maar zonder de hulp van zijn ouders weet hij hoe te handelen. Als ouder kijk je van een afstandje toe. Of niet. Dat is best eng, maar je hebt er vertrouwen in dat het goed komt. Daar heb je 18 jaar in geïnvesteerd.
Met de ruimtelijke kwaliteit van Houten is dat net zo: Houten is volgroeid en het is tijd om los te laten. De inwoners van Houten weten wat de bedoeling is van Houten. De normen en waarden van de ruimtelijke kwaliteit liggen impliciet of expliciet vast. Houtenaren kunnen die vrijheid aan en nemen verantwoordelijkheid voor de ruimtelijke kwaliteit.
We moeten geen moeder willen zijn die nog wekelijks de was doet van haar 30-jarige zoon. Daarvoor is hij nu zelf verantwoordelijk. De gemeente moet los durven laten en vertrouwen hebben in haar inwoners.
De VVD is dan ook blij dat na een eerste besluit in februari het college nu definitief voorstelt de jonge volwassene los te laten het welstandsbeleid af te schaffen. We houden, met de excessenregeling in de hand, op afstand nog een oogje in het zeil of het niet uit de hand loopt, maar geven ons kind in beginsel de vrijheid en verantwoordelijkheid die het aankan. Als dat een paar jaar goed gaat, kan de gemeente wat de VVD betreft helemaal loslaten en ook de excessenregeling afschaffen. We horen graag van de wethouder of ook hij vindt dat als de Houtenaren hebben laten zien die vrijheid en verantwoordelijkheid aan te kunnen, het ouderlijk toezicht op een afstandje ook niet meer nodig is.
Diverse gemeenten zijn ons voorgegaan in het afschaffen van het welstandsbeleid voor bepaalde wijken of gebieden. Ook in onze buurgemeente Utrecht staat het welstandsbeleid momenteel ter discussie. Zij hebben het voorstel van Houten goed bestudeerd en wethouder Bosch heeft toegezegd te onderzoeken of het welstandsbeleid geheel of gedeeltelijk kan worden afgeschaft.
Als wij vandaag instemmen met dit raadvoorstel, dan is Houten de tweede gemeente in Nederland die het welstandbeleid voor de gehele gemeente afschaft.
De VVD is daar trots op!
Theater aan de Slinger moet zo snel als dat kan op eigen benen staan
Voordat het Theater aan de Slinger gebouwd was, werd regelmatig de raadszaal gebruikt voor het geven van voorstellingen door amateurgezelschappen, scholen en verenigingen. Met de verbouwing van het gemeentehuis is besloten een nieuwe uitvoeringszaal te ontwikkelen voor dit soort voorstellingen.
De ambities voor deze uitvoeringszaal werden echter steeds groter. De toenmalig CDA wethouder wilde een heus theater en heeft een heel duur pand laten bouwen met de pretenties van een theater, maar de omvang en voorzieningen van een uitvoeringszaal voor amateurgezelschappen. Dit is het huidige Theater aan de Slinger. Veel te duur en te klein om goed te kunnen exploiteren. Een dom besluit.
De afgelopen jaren heeft de gemeente daarom – naast de reguliere subsidie – elk jaar € 160.000 moeten bijpassen om het exploitatietekort te dekken. Dankzij een zeer ondernemende theaterdirecteur en een goede bedrijfsvoering zijn de tekorten nog beperkt gebleven. Een nog betere exploitatie is op dit moment niet goed mogelijk. De horecavergunning is te beperkt en er zijn geen goede mogelijkheden commerciële congressen te organiseren vanwege het gebrek aan nevenruimtes naast de theaterzaal.
Toen in september 2010 opnieuw door de raad is besloten deze € 160.000 incidentiele subsidie te verstrekken, is afgesproken om dit voorjaar met een structurele oplossing te komen. Afgelopen dinsdag was het zover. Ik verwachtte creatieve oplossingen voor de exploitetatieproblemen, een verruiming van de mogelijkheden voor horeca en het wegnemen van andere beperkingen die de gemeente het theater nu oplegt. Wie schetst mijn verbazing: Het college stelt voor een structurele subsidie van € 120.000 voor de komende 4 jaar te verstrekken. Daar spreekt geen enkele ambitie uit om dit op korte termijn af te bouwen en de mogelijkheden voor commerciële exploitatie te verruimen. En dat in een tijd dat alle maatschappelijke organisaties, verenigingen en stichtingen een flinke korting op subsidies staat te wachten!
Subsidies lijken sympathiek, maar zijn in beginsel niet liberaal. Subsidie geven betekent dat de overheid de vrijheid van de burger afneemt om zelf te bepalen waar hij zijn geld aan uitgeeft. De overheid bepaalt dat dan voor hem. Dat wil niet zeggen dat in geen enkel geval subsidies kunnen worden gegeven, maar wel dat de gemeente hier zeer terughoudend in moet zijn en altijd een gedegen afweging moet maken welke belangen gediend worden en ten koste van welke vrijheden dit gaat.
Niemand wil het theater de nek omdraaien en onmiddellijke stopzetting van subsidies is dan ook niet reëel. Maar het minste dat je toch kunt verwachten is dat de gemeente het theater alle ruimte geeft commerciële exploitatie verder te ontwikkelen en subsidies verder af te bouwen.
De VVD heeft dan ook twee moties ingediend die beide aangenomen zijn. Ten eerste moet het theater zelf de verantwoordelijkheid krijgen voor onderhoud en vervanging van stoelen, geluid- en lichtinstallaties, etc. Dat biedt mogelijkheden voor sponsoring en efficiëntere bedrijfsvoering.
Ten tweede moet het theater alle mogelijkheden krijgen op basis van een businessplan tot een betere exploitatie te komen, zonder allerlei beperkingen opgelegd door de gemeente. Het theater kan daarbij een intensieve rol krijgen bij de ontwikkeling van het Slingergebied. Aan het theater zal het niet liggen!
Welliswaar zal de echte klapper pas gemaakt kunnen worden als het Slingergebied verder ontwikkeld is, maar dat betekent niet dat de komende jaren geen eerste stappen kunnen worden gezet.
Omdat uit het subsidievoorstel van het college geen enkele ambitie bleek al in de komende 4 jaar meer mogelijkheden – en dus minder subsidie - te geven aan het theater, heb ik (helaas als enige van mijn fractie) het voorstel niet gesteund.
Jolande Sap, een aanwinst voor de Nederlandse politiek waar het populisme steeds verder oprukt!
Na een tumultueuze week, besloot de Tweede Kamer in de nacht van donderdag op vrijdag tot een politietrainingsmissie naar de provincie Kunduz in Afghanistan. VVD, CDA, SGP, ChristenUnie, D66 en GroenLinks steunden de missie, dus – met de tegenstem van Ineke van Gent – een krappe meerderheid van 78 stemmen vóór. Jolande Sap, die op 17 december Femke Halsema opvolgde als fractievoorzitter van Groen Links, heeft een knap staaltje leiderschap getoond.
Tijdens het debat afgelopen donderdagnacht werd op twitter volop gediscussieerd over het draagvlak in de Nederlandse samenleving voor deze missie. De partijen vóór de missie zouden onvoldoende naar het volk luisteren, omdat uit een peiling van Maurice de Hond zou blijken dat een meerderheid van de Nederland tegen de missie zou zijn. Gelukkig wordt ons land niet geregeerd door Maurice de Hond en zijn peilingen.
We hebben in Nederland, net als in de meeste westerse landen, een representatieve democratie. Eens in de vier jaar kiezen wij 150 kamerleden die ons vertegenwoordigen, de regering controleren en de wetgevende macht vormen. Het zou immers lastig zijn om dagelijks een referendum te houden waarbij alle kiesgerechtigde Nederlanders belangrijke en minder belangrijke besluiten zouden moeten nemen over hoe ons land te organiseren. Iedereen zou zich in elk onderwerp moeten verdiepen. Bovendien is het lastig om compromissen te sluiten met 12,5 miljoen stemmers.
De 150 kamerleden zijn gekandideerd door Politieke Partijen, die een bepaalde politieke stroming vertegenwoordigen. Sommige baseren hun besluiten op het socialisme (we moeten zorgen voor elkaar, de staat is er om de zwakkeren te beschermen), anderen op het liberalisme (ieder individu heeft recht op zelfbeschikking, de staat is er alleen voor die zaken die individuen niet zelf kunnen regelen), weer anderen gebruiken de Heilige Schrift als hun uitgangspunt (bescherming van normen en waarden, leven volgens de regels van God).
Partijen (her)formuleren eens in de zoveel jaar hun grondbeginselen: de waarden waaraan de partij zijn bestaansrecht ontleent en waarop zij al hun besluiten baseren.
Tijdens de Tweede Kamer verkiezing, baseert de kiezer zich – naast natuurlijk altijd de persoon van de kandidaat-volksvertegenwoordiger – op de politieke stroming, de politieke partij die hem of haar het meeste aanspreekt, waardoor hij zich het beste vertegenwoordigd voelt, die de grondbeginselen heeft waar hij zich bij thuis voelt.
Op die manier geven wij een goede invulling aan ons democratisch systeem.
Voor sommige politici is de verleiding groot zich steeds te baseren op de onderbuikgevoelens in de samenleving. Op angsten en onzekerheden van “de gewone man”. Dat noemen we populisme. De populist heeft geen grondbeginselen, heeft vaak slechts one issue; een issue, dat inspeelt op die angsten en onzekerheden van “de gewone man”. Daarmee legt de populist zijn vertegenwoordigende rol, en daarmee zijn verantwoordelijkheid, in handen van Maurice de Hond.
Zo niet Jolande Sap. Op 18 april 2010 hebben de leden van GroenLinks op het verkiezingscongres besloten dat Nederland bij moet dragen aan een democratische, veilige rechtsstaat in Afghanistan. In het verkiezingsprogramma staat dat Nederland politietrainers moet leveren aan de EU-opleidingsmissie in Afghanistan. Later die maand heeft GroenLinks in de Tweede Kamer samen met D66 een motie ingediend. De motie riep de demissionaire regering op om de behoefte aan civiele politietraining en –opleiding in kaart te brengen. Het zou moeten gaan om een missie die een bijdrage levert aan de wederopbouw van de rechtstaat in Afghanistan.
Jolande Sap en de fractie van Groen Links – zoals ook die van D66 – hebben zeer kritisch gekeken naar de uitvoering van die motie door de regering. Sap heeft zich niet laten leiden door Maurice de Hond, zelfs niet door het partijcongres, maar heeft onderzocht, doorgevraagd, onderhandeld, totdat het regeringsvoorstel en de toelichting daarop voldoende paste bij de politieke grondbeginselen van Groen Links: Internationale solidariteit en sociale rechtvaardigheid; zonder discriminatie, racisme, seksisme en andere vormen van onderdrukking. Ook Afghanen dienen beschermd te worden tegen argwanende en autoritaire overheden en dienen zicht te hebben fundamentele rechten en vrijheden, op vooruitgang en wederopbouw.
Jolande Sap heeft invulling gegeven aan de representatieve democratie op een manier zoals alle volksvertegenwoordigers dat zouden moeten doen: besluiten op basis van politieke grondbeginselen, niet op basis van onderbuikgevoelen en angsten in de samenleving en is daarmee een verademing in een politiek speelveld, dat meer en meer gedomineerd wordt door populisme.
Twitter in de raadszaal: storend of een aanwinst?
Tijdens de Houtense raadsvergadering van 16 november 2010 is er door een aantal raadsleden zeer intensief getwitterd. Zo intensief dat er een berichtje over in de krant stond en en de gehele reeks tweets is gepubliceerd op de website van Jock Rensen.
Reden om eens stil te staan bij de wenselijkheid van twitteren tijdens de raadsvergadering. Deze discussie heeft afgelopen week dan ook plaatsgevonden in het seniorenconvent, de vergadering voorzitters van de raadsfracties.
Enerzijds zou je kunnen zeggen: het werkt verstorend als mensen tijdens de vergadering met hun telefoon, laptop of iPad bezig zijn. Het lijkt alsof iemand niet met zijn aandacht bij de vergadering is. Er kan zelf een soort schaduwvergadering ontstaan in twitterspace.
Anderzijds zijn sociale media niet meer weg te denken uit het politieke speelveld van tegenwoordig. Een zeer groot deel van de Nederlandse politici twittert, heeft een facebook of hyves pagina en/of blogt. In Houten is dat ook het geval en ik denk dat dat veel toegevoegde waarde heeft. Twitter is een prachtig medium om de afstand tussen inwoners en raad te verkleinen. Dat de hedendaagse techniek het toelaat om bewoners live op de hoogte te houden van de gebeurtenissen en de duiding daarvan tijdens de raadsvergadering, maakt de politiek alleen maar interessanter. Niet voor niets is twitteren in de Tweede Kamer ook al enige tijd gebruikelijk.
Ik denk dat raadsleden heel verstandig met dit medium om kunnen gaan. Dat is dan ook hun eigen verantwoordelijkheid, waar zij zo nodig op aangesproken kunnen worden door collega-raadsleden.
Ik ben het er helemaal mee eens dat er geen “schaduw-vergadering” dient te ontstaan. Misschien dreigde het tijdens de vergadering van 16 november een beetje die kant op te gaan, maar dat was dan ook een experiment, waar we ook van kunnen leren. Ook dient het twitteren de woordvoerders natuurlijk op geen enkele wijze te storen.
Ik ben het er uiteraard mee eens dat vergaderdeelnemers alle aandacht dienen te hebben bij hetgeen besproken wordt. Zoals Jocko in zijn blog ook al aangeeft, ben je tijdens het twitteren juist heel intensief met de inhoud bezig; net als iemand die aantekeningen maakt.
Overigens geldt al het bovenstaande natuurlijk evenzeer voor het college.
Ik zal het twitteren tijdens de raadsvergadering dan ook voortzetten, waarbij ik bovenstaande uitgangspunten in acht zal nemen. Ook van anderen heb ik dit voornemen inmiddels vernomen.
Als iemand van mening is dat ik mij niet aan deze “gedragsregels” houd, word ik daar graag op aangesproken. Op die wijze denk ik dat twitter een waardevolle toevoeging kan zijn, zonder dat dat de orde van de vergadering verstoort.
(dit artikel is in aangepaste vorm eveneens gepubliceerd op www.LiberaleMedia.nl)
Financiële Beschouwingen zoals uitgesproken tijdens de Begrotingsraadsvergadering op 16 november 2010
Voorzitter, leden van de Raad, College, belangstellenden,
Het afgelopen half jaar is er hard gewerkt en de eerste resultaten daarvan zijn al zichtbaar. De problemen rond de blauwe zone zijn meteen voortvarend aangepakt en de eerste moeilijke keuzes zijn gemaakt waarbij ik als voorbeeld het project de Slinger wil noemen.
De begroting die voor ons ligt, is natuurlijk alleen maar de eerste begroting binnen de ombuigingsoperatie die noodzakelijk is door de financiële crisis, waarbij we in de komende jaren nog vaak voor lastige keuzes zullen komen te staan. De VVD fractie gaat het maken van die keuzes niet uit de weg.
De VVD complimenteert het college en het ambtenarenapparaat met de kostenreductie die is bereikt als gevolg van de nieuwe aanbesteding voor afvalverwerking. Als gevolg hiervan dalen de woonlasten van onze inwoners aanzienlijk. Ook juichen wij het toe dat het college zich niet heeft laten verleiden tot het teniet doen van deze woonlastendaling door een verhoging van de OZB, zoals de PvdA voorstelt en zoals in onze buurgemeente Nieuwegein is gebeurd. De OZB wordt in Nieuwegein met bijna 10% verhoogd met als argument dat de afvalstoffenheffing naar beneden gaat en de lasten in theorie dus blijven gelijk voor de gemiddelde burger. Dat is net zo absurd als de OZB verhogen omdat de hypotheekrentes of de energieprijzen zijn gedaald. In Houten doen wij gelukkig niet aan dergelijke vergezochte constructies, al lijkt de PvdA daar anders over te denken. Voor de VVD is dit geen optie.
Ook juicht de fractie van de VVD het toe dat het college niet kiest voor de invoering van toeristenbelasting. Omdat toeristenbelasting wordt geheven over het feit dat er een overnachting plaats vindt, kan deze belasting alleen maar geïnd worden bij een beperkt aantal ondernemers. Daar komt nog eens bij dat de administratieve lasten voor het innen van toeristenbelasting enorm zijn. Ondernemers zullen – naast de toeristenbelasting – ook deze kosten doorbelasten aan hun gasten.
Wij steunen het raadsvoorstel dan ook van harte.
Wel vragen wij het college de raad op de hoogte te houden van de ontwikkelingen met betrekking tot de beoordeling van het businessplan voor de exploitatie van de kringloopwinkel, waarvan de wethouder in de RTG heeft aangegeven dat dit deze maand door de ondernemer wordt geleverd. Zoals bekend maakt de VVD zich grote zorgen of de meer dan verdubbelde huurlasten voor het pand wel zijn op te brengen uit de exploitatie van een kringloopwinkel. De wethouder heeft in de RTG bevestigd dat de verwachting is dat de omzet van de onderneming met 50% zal stijgen als gevolg van de locatie van het nieuwe pand. Daarmee zou het risico voor de gemeente minimaal zijn.
Wij hebben vertrouwen in dit college.
Wij hebben vertrouwen dat we met elkaar college, raad, ambtenaren, inwoners, bedrijfsleven, instellingen, verenigingen en andere betrokkenen de ombuigingsoperatie tot een goed einde zullen weten te brengen en zien uit naar de eerste resultaten die zichtbaar moeten zijn in de begroting van 2012.
